Ang Pagiging Mapanlilim sa Kalikasan ng Tao sa Kamatayan ay Nagbigay - Pansin: Pag - aaral sa Moral na mga Ambilidad at Etika na mga Problema

Iilang seryeng anime ang nakakapasa sa hindi-settle, captivate, at intelektuwal na pang-isipan ng kanilang mga manonood na katulad na katulad ng Death Note].Sa ilalim ng supernatural na cat-and-mouse na pang-ibabaw nito ay matatagpuan ang isang patuloy na pilosopikal na pagtatanong ng katarungan, pagkakakilanlan, at ang pagkakawatak-watak na kalikasan ng kaluluwa ng tao.Ang palabas ay tumatangging magharap ng isang maayos na moral na uniberso. sa halip, ito ay pupuwersa sa mga manonood sa hindi maginhawang kalapitan ng mga sulok ng tila kagalingan, ang pagiging tambalan ng kalikasan ng tao hindi lamang ng mismong elemento ng mismong eng pang-ekswaltikto.

Ang serye, na nilikha nina Tsugumi Ohba at Takeshi Obata, ay unang nai-record noong 2006 at mula noon ay naging isang pangkulturang batayan, na nagbibigay inspirasyon sa mga live-action film, isang Netflix na pag-aangkop, at walang katapusang debate sa gitna ng mga tagahanga at kritiko. Death Note[[[1] ay isang kuwento tungkol sa isang high school prodigy na nakatuklas ng isang supernatural na notebook na na na na na nagpapahintulot sa kanya na ang pangalan ay kanyang isinusulat dito, siya ay nagbibigay ng kanilang mga alam na mukha laban sa isang masamang pag-aklas sa mga serye na may aktiba sa mga spekwedibidwal na pagpapalagay sa bawat mga sekwensiya sa mga aksyon, at mga aktiba sa mga aktiba sa mga spekwesidiy ng mga aktibo sa mga aktwal na aktwal na aktwal na aktwal na entrcrement sa mga ad.

Ang Sikolohikal na Arkitektura ng Pagiging Dualidad

Ang ideya na ang bawat tao ay naglalaman ng kapuwa mapagkawanggawa at makulit na mga simbuyo ay sinauna, gayunman Death Note[[1] Nireresulta niya ang ideyang ito sa pamamagitan ng isang moderno, hyper-intellectual lens.Si Light Yagami ay hindi nagsisimula bilang isang halimaw.Siya ay isang pangunahing estudyante, isang anak na nag-aalaga sa kanyang pamilya, at isang mamamayan na tunay na na naimpluwngit sa pamamagitan ng krimen.Ang serye ay sadyang gumagawa ng kanyang panimulang kadalisayan upang gawin ang kanyang kalaunang pagbabago ang lahat ng mga momentaryong pag-anyo.Ang kuwentong ito ay hindi tungkol sa isang likas na tao; isang pag-unawa para sa isang walang hanggang sa isang walang hanggang sa isang walang hanggang sa isang walang hanggang sa isang walang hanggang sa isang walang hanggang sa isang entrg pang-taong pag-munulaan na pag-kata-katatang pang-taong pang-uri na kailangan para sa isang karaniwang pang-uri.

Ang mga sikologo ay kadalasang naglalarawan sa "shade self" bilang ang restorasyon ng mga katangiang hindi natin kinikilala.Ang anino ni Light ay lumilitaw sa sandaling kanyang isulat ang kanyang unang pangalan sa Death Note. ang sumusunod ay isang pag-iisa ng mga lohikal na konklusibo: siya ay hindi isang mamamatay-tao kundi isang tagapagligtas, hindi isang diktador kundi isang diyos.Ang kanyang kakayahan na mag-ayos ng compilations ang kanyang kapatid na babae habang nagbabalak ng maramihang pagpatay na ethremondestrate kung paanong ang dalawang kamalayan ay kumikilos hindi bilang isang paglipat sa pagitan ng mabuti at masama, kundi bilang isang epistrikado, kung saan ang isang layeredgeed self-deal na pag-defealizedizedizedizedized na mekanismo.

Ang serye ay nagbubukas sa pamamagitan ng Light na itinatag na bilang isang modelong mamamayan, na gumagawa sa kanyang pagbaba na mas naka-aalarma.Siya ay hindi pinasama ng mga panlabas na puwersa; ang notebook ay nagreresulta lamang sa kung ano ang nasa ilalim ng ibabaw. Ang pag-aalsa ng liwanag ay nagpapahiwatig na ang bawat tao ay nagdadala ng potensiyal para sa parehong hindi karaniwang mabuti at hindi karaniwang kasamaan, at ang pagkakaiba sa pagitan ng mga simbuyong ito ay kadalasang nagbibigay ng pagkakataon at pagkakataon.Ang pag-iiba ng liwanag sa ideya ng pagpatay ay tunay, ngunit gayundin ang kanyang pagkahalinahalinahalinanaman sa kapangyarihan. Ang mga puwersang ito ay nagbibigay ng mga puwersa sa pagitan ng kanyang mga surbisa-sa-sa-sa-sa-sa-sa-sa-sa-unang pag-sa-unang pag-sa-sa-sa-sa-sa-sa-sa-sa-sa-sa-sa-sa-sa-unang pag-sa-sa-sa-sa-sa-pang-pang-pang-pang-pang-pang-pang-pang na nagbibigay ng mga kabigang katangian mula sa-pang-pang-pang-pang

Ang relasyon ni Light sa kanyang ama, Soichiro Yagami, ang pinuno ng Kira task force, ay nagdaragdag ng isa pang patong sa sikolohikal na paglalarawang ito. tunay na mahal ni Light ang kanyang ama at mga karanasan sa mga sandali ng pagkakasala tungkol sa pag-aalinlangan sa kanya. Gayunpaman ay hindi siya nag-aaalinlangan na mag-aaasal ng mga magkasalungat na katotohanan ng tao kung kinakailangan.Ang emosyonal na dualidad na ito ay maaaring umiyak sa kaisipan ng kamatayan ng kanyang ama habang handa silang lubusang i-ihanda para sa mas malaking tunguhin ito ay nagpapakita ng pagiging pundamentalidad na ito ay ang kasalukuyang katangian ng sikolohiya.

Ang Slippery Slope of Self-Judness

Isa sa mga pinakamatatalinong obserbasyon ng serye ay kung gaano kadaling mabuwag ang mga hangganang moral kapag ang isang tao ay naniniwala na sila ay kumikilos sa paglilingkod sa isang mas mataas na sanhi.Ang mga maagang pagpatay ng liwanag ay pumupuntirya sa mga pinakamasamang kriminal, ngunit hindi kalaunan ang kahulugan ng "kriminente" ay lumalawak. Ang mga opisyal na nagpapatupad ng batas na tumutuon sa kanya, kahit na ang mga inosenteng tao na nagbabanta sa kanyang hindi makatwirang pag-aasal, ay nagiging katanggap-tanggap na mga sakripisyo. Ang madulas na dalisdis na ito ay sumasalamin sa tunay na mga huwaran ng moral na dispendgementasyon, kung saan ang mga indibiduwal ay unti-unting muling nagsasanhiling sa hindi aktobong pag-masok sa mga pag-a-masok sa mga pag-a-taong pag-asal na nag-a-a-a-asal na nag-aaral.

Maraming manonood ang sa simula'y nag - uugat sa Liwanag, palibhasa'y nahihikayat ng guniguni ng isang daigdig na walang marahas na krimen, ang kuwento ay sumisilo sa atin sa ating sariling kalikasan sa pamamagitan ng paggawa sa atin na maging sunud - sunuran sa kaniyang unang ilang makatuwirang pagpatay, pagkatapos ay pinipilit tayong harapin ang kung ano ang ating ginagatungan kapag ang dugo ay natapon doon sa mga hindi karapat - dapat.

Ang pag-aalsa ng Death Note ay nagpapatibay sa moral na pagguhong ito.Ang akto ng pagsusulat ng isang pangalan at panonood ng atake sa puso sa isang screen ng telebisyon ay lumilikha ng sikolohikal na distansiya sa pagitan ng mamamatay-tao at ng namatay.Ang liwanag ay hindi kailanman kailangang tumingin sa mga mata ng kanyang mga biktima o pakinggan ang kanilang mga pakiusap. Ang abstraktong ito ng karahasan ay sumasalamin sa modernong digmaan at parusang kamatayan, kung saan ang taong nagbibigay ng pahintulot sa kamatayan ay kadalasang malayo na na natanggal sa akto mismo. Ang Deathice Note ay nagmumungkahi na ang mapanganib na distansiyang ito dahil sa pagpapahintulot nito na ang budhi ay nananatiling may dugo.

Sa panahon ng pagsisimula ng pagpatay ng mga ahente ng FBI, halos kumpleto na ang pagbabagong ito.Hindi na niya pinagdedebatihan ang moralidad ng kanyang mga pagkilos; isinasaalang-alang lamang niya ang kanilang estratehikong kahalagahan. Ang wikang ginagamit niya mula sa "nagbabantang mga kriminal" upang "mapawi ang mga banta." Ang pagbabagong ito ng wika ay mahalaga, habang ang pananaliksik sa ay nagpapawalang-bisa sa moral bilang isang tagapag-tanggap ng kasalanan[kailangan ng sanggunian] ay nagpapakita na kung paano natin irereresulta ang ating mga kilos kung tayo ay nakadarama ng pagkakasala sa kanila.Ang liwanag ay humihinto sa pagtingin sa sarili bilang isang mamamatay-tao at nagsisimula bilang isang manlalaro lamang ng kasalanan.

Moral na mga Alabang na Madaling Masolusyonan

Ang Death Note ay hindi nagbibigay sa mga manonood nito ng isang kontrabidang poot na walang pasubali o isang bayani sa isang adore nang walang pasubali.Ang bawat pangunahing pagpipilian sa serye ay umiiral sa isang grey zone, ginagawa itong isang masterclass sa moral na hindi tiyak.Ang pagtanggi ng palabas na magbigay ng katartang kalinawan ay tiyak na siyang gumagawa sa pagtatanong nito ng etika na napakaistrikto.Ang isang tao na may kapangyarihan na pigilan ang lahat ng mga paparating na karahasan ay dapat gawin, kahit na maging hukom, at ang paglalapat ng isang sistema ng hustisya? ang tanging mga tanong ng katarungan ay hindi kailanman lubos na nauugnay sa mga tanong na ito at ang mga aktuwal.

Ang dahilan kung bakit hindi tiyak na may makatuwirang dahilan ang mga digmaan ay sapagkat ang dalawang panig ng argumento ay hindi umiiwas sa pagpapakita na ang mga pamamaraan ni Light ay lumilikha ng tunay at di - tiyak na mga resulta, gayunman ang mga resulta ay hindi gaanong nasusukat sa mga estadistika ng krimen dahil lamang sa takot ng mga lider na ang Kira ay lumilikha ng isang lipunan kung saan ang mga tao ay natatakot na magsalita, kung saan ang hangganan sa pagitan ng katarungan at kalupitan ay naglalaho hanggang sa lubusang maglaho ito.

Ang moral na grobled ay umaabot din sa mga sumusuportang karakter. Rem, ang shinigami na nag-aalaga sa Misa, pumapatay upang protektahan siya, na naghahain ng sarili sa proseso. Ang mga aktwal na pagpatay ba ni Rem ay binibigyang-katwiran ng pag-ibig o kinondena sa pamamagitan ng mga resulta nito? Ang palabas ay hindi nagbibigay ng malinaw na sagot.Ang mga task force na sumusuporta sa L's ekwiling ay mga pampublikong lingkod na nagsisikap na pigilan ang isang maramihang mamamatay tao, ngunit sila rin ay lumalahok sa ilegal na pagmamatyag pagmamatyag pagmamatyag-ma, pagdukot, at pagpapahirap sa sikolohikal.

Katarungan, Paghihiganti, at ang Pag - unlad ng Intensiyon

Ang ilaw ay orihinal na nagreresulta sa kanyang misyon bilang katarungan, gayunpaman ang kanyang mga aksiyon ay higit na sumasalamin sa paghihiganti. Ang sikolohikong linya sa pagitan ng dalawa ay maaaring maging manipis, gaya ng ginalugad sa maraming mga debateng etikal. Kapag pinatay ng Light ang mga ahente ng FBI at kalaunang L, ang udyok ay hindi na pampublikong kaligtasan kundi ang sarili-preservation sa pag-uugali ng tao. Ang mga pag-aaral tungkol sa paghihiganti ay nagbibigay-diin na ang hangganan sa pagitan ng makatuwirang kaparusahan at personal na mga indibidwal ay kadalasang bumabagsak kapag ang tagapag-parusa ay nagsisimulang kasiyahan mula sa pagdurusa ng target. Ang mga tao ay nagpapakita na parusang ⁇ F.[T][T][T][T][T] ⁇ C.[T] ⁇ C.[T] Ang mga tao ay sumusunod sa pres.[T ⁇ C.[T ⁇ C.[T ⁇ C.[T ⁇ C.[T ⁇ ] Ang mga sanggunian:"

Sa panahong pinag - iisipan niya ang pagpatay sa mga taong tamad o di - mabunga upang mabilis na makatakbo, maging ang pagkukunwari ng isang sakdal na daigdig ay nagiging dahilan upang bigyang - matuwid ng serye ang anumang sistema ng paghatol na pinangangasiwaan ng isang walang - katulad na tao, anupat ang di - mabilang na panganib ng di - makatuwirang pag - iisip, na paulit - ulit na ipinakikita ng kasaysayan: ang paniniwala na ang isang sakdal na layunin ay umaakay sa paggawa ng anumang kabuktutan taglay ang isang malinaw na budhi.

Pinag - aaralan din ng serye kung paano maaaring hindi na makilala ang paghahanap ng katarungan dahil ipinakikita nito na ang orihinal na motibo ni Light ay napalitan ng isang bagay na mas madilim, na ang intelektuwal na labanan ay nagbibigay sa kaniya ng katuwaan na hindi na nagbibigay ng katarungan ang mga kriminal.

L at ang Etika na Pagtutunggali sa Paghahanap ng Mabuti

Kung ang liwanag ay kumakatawan sa katiwalian ng isang huwaran, ang L ay naglalaman ng hindi maginhawang katotohanan na ang paglaban sa kasamaan ay kadalasang humihiling ng moral na kahina - hinalang mga paraan.Si L ay hindi isang malinis na bayani.Hinikidnap niya si Misa, pinasasakop siya sa matagal na pagkakakulong, at minamaneobra ang emosyonal na mga buklod upang magtipon ng ebidensiya.Ang kaniyang pagkukusa na gamitin ang katulad na pagwawalang - bahala sa indibiduwal na mga karapatan na hinahatulan niya sa Kira ay lumilikha ng isang nakakapal na moral na tensiyon.Ang kahalintulad na kayariang ito ang nagtutulak sa mga tagapakinig na magtanong: Makakamit ba ng katarungan sa pamamagitan ng di - makatarungang mga paraan?

Ang doktrinang etikal ng episodalismo ay matagal nang nagdedebati kung ang mga katapusan ay maaaring bigyang-katwiran ang mga paraan. Sa kaso ni L., ang kanyang mga taktika ay kadalasang nagbubunga ng mga resulta na nagliligtas ng buhay, ngunit ito rin ay sumisira sa mismong mga prinsipyo ng kaukulang proseso na inaangkin niyang kanyang itinataguyod.[pagtitiwalaan ang mga mapagkukunan sa pilosopiyang moral, katulad ng pagsusuri ng BBC sa ends-ver-inceive etika[[[FLT:[1], na ang mga batayang pangangatwirang pang-ekono ay maaaring maging praktibo na mas mahirap na naglalaman ng L. Ang mga tuntunin ay hindi lubos na nagbibigay ng mga tuntuningitibo ay ang kanyang isinaalang-alang-alang-alang-alang-alangan sa pagitan ng mga tuntunin ay hindi pamaya sa mga tuntuning moral na may kaugnayan sa mga patakarang moral na hindi na may kaugnayan sa mga patakarang moral na hindi pasya sa mga kaganapan sa mga patakarang moral na hindi pasya.

Ang mga pamamaraan ni L ay nagbabangon ng mga hindi maginhawang tanong tungkol sa kung ano ang ipinahihintulot natin sa ngalan ng katarungan. Kapag kinadena ni L ang kanyang sarili sa Liwanag, nilulusob ang kanyang pribadong buhay, at sikolohikal na pinahihirapan siya, nauunawaan ng mga manonood kung bakit.Ang liwanag ay isang mamamatay-tao, at ang mga instinct ni L ay tama. Ngunit ang pamamaraan ay hindi pa rin paglabag, at ang palabas ay hindi nagpapawalang-bisa sa kakibuuan dahil sa isang mundong walang pananagutan dito.Si L ay may kamalayan sa kanyang sariling moral na pakikipagkompromiso at tila hindi rin nagbibigay ng mas matatag na paninindigan sa aktiba sa aktiba sa aktibong moral na kondisyong pang sitwasyong pang sitwasyong pang-asal.

Ang Di - kaayaayang Salamin: Malapit at Mello

Ang ikalawang kalahati ng serye ay nagpapakilala sa Malapit at Mello bilang mga kahalili na ang bawat isa ay nagmamana ng isang piraso ng pamana ng L. Mello ay kumikilos pangunahin na sa labas ng batas, sumasakop sa pagkidnap at pagdukot, habang ang Malapit ay nananatiling impluwensya.Ang kanilang pakikipagpaligsahan ay nagpapakita kung paanong ang pagtataguyod ng Liwanag ay nahahati sa dalawang magkakaibang mga landas ng etika, ni ganap na may kagalingan.Ang pagkapanatiko ni Mello ay nagkamit ng mga tagumpay na hindi magagawa ng pamamahala-boundang pamamaraan ng Malapit, ngunit sa isang kakila-kilabong gastos ng tao. Ang ganitong pagkasira ng mundo, kahit na ang mga mabubuting bagay, na nagdadala ng bawat isa sa bawat isa't isa sa mga kompromiso.

Ang Malapit at Mello ay kumakatawan sa paghahati sa pagitan ng pamamaraan ni L at ng likas na ugali ni L. Malapit na mga pagtatangka upang gayahin ang harmoniya ni L's standious thight sa loob ng isang balangkas ng institutional na awtoridad, habang itinataguyod ni Mello ang parehong tunguhin sa pamamagitan ng personal na sakripisyo at pag-aangkop ng moral.Hindi rin maaaring talunin ng serye ang mga pamamaraan ni Malapit o Mello; sa halip ay kanilang hinihiling ang kanilang pagtutulungan bilang isang kinakailangang alyansa ngunit sa halip ay inihaharap ang kanilang pagiging hindi maginhawa.

Ang bagay na ang Malapit na ay sa wakas nagtatagumpay sa pamamagitan ng paggamit ng marami sa mga sikolohikal na mga manipulasyon na ginamit ni L ay nagpapatibay sa pagtanggi ng serye na magbigay ng isang malinis na moral na resolusyon.Ang malapit ay hindi isang bayani sa tradisyunal na diwa.Siya ay malamig, hindi nagkakaisa, at handang hayaang maganap ang mga pangyayari sa mga paraan na nagbubunga ng mga nasawi.Ang pangwakas na tagumpay sa Liwanag ay walang kabuluhan, hindi matagumpay.Ang mga manonood ay naiiwang nag-iisip kung ang anumang bagay ay naibalik na o kung ang mundo ay basta nagpalit ng isang anyo ng kontrol sa iba.

Ang Korosibong Epekto ng Walang - Kupas na Kapangyarihan

Halos lahat ng tradisyong pilosopikal ay nagbababala na ang hindi mapigilang kapangyarihan ay binabago ang mga humahawak nito. Death Note Ang eksistensiyal na ito na may visceral na kalinawan. Ang notebook ay hindi lamang isang sandata; ito ay isang sikolohikong acceleront na nagpapatindi sa bawat latent kagawian sa gumagamit nito. Para sa Light, ang kapangyarihan ay nagbibigay ng pre-exist na pangangailangan para sa kontrol at kahulugan, ito ay nagresulta sa isang full-blown na diyos.[T] Ang isang komplikadong pag-in ang isang hindi nagkakamaling paniniwala sa isang entidad na tao ay maaaring maging isang entrentrentrentrential na tao sa isang ential na entidad na ential na entially-2[T.[T] Ang isang ential na tao ay maaaring maging isang ential na an sa isang entially-2].[T.[T.[T] Ang isang ent] Ang isang entially-2] Ang isang entially-F.

Ang Stanford Prison Experiment ay kilalang nagpakita kung paanong ang karaniwang mga indibiduwal na inilagay sa mga posisyon ng ganap na awtoridad ay maaaring mabilis na bumaba sa mapang - abusong paggawi. Ang na mga epekto ng pagsipsip ng papel ay nagsisiwalat na ang kapangyarihan, kapag inalisan ng pananagutan, ay pumipilipit sa empatiya at nagpapalakas sa pinakamagarang mga sukat ng ego. Ang pagbaba ng liwanag mula sa idealista tungo sa malulupit na salamin ay humihinto sa pagkakita sa mga tao at sa halip ay minamalas ang mga ito bilang mga paa upang alisin o alisin ang Kaniyang kawalan ng empatiya ay hindi naman nagiging isang bagay na ang karaniwang bagay na ang mga bagay na ang isa na ang isa lamang ay ang paggamit sa larong walang - saysay.

Ang diyos na komplikado na ang Pag-unlad ng Liwanag ay hindi isang personal na kapintasan ngunit isang inaasahang kalalabasan ng kapangyarihan na kanyang ginagamit.Ang sikolohikal na pagsasaliksik ay palaging nagpapakita na ang kapangyarihan ay nagpapaliit ng persepsiyon-pagkuha at nagpapalaki ng self-focus. ang kawalang kakayahan ng liwanag na makita ang kanyang sarili bilang ang mga iba ay nakikita siya ay hindi walang alam; ito ay isang sintomas ng kanyang posisyon. hindi niya maaaring isipin ang pagiging mali dahil ang kapangyarihang pumatay ng sinuman na hindi sumasang-ayon sa kanya ay nag-aalis ng mga pagtutuwid na persepsiyon na nagpapanatili sa karamihan ng hindi pag-ayon.Ang Kamatayan ay lumilikha ng isang echion chamber ng isang echion ng awtoridad, kung saan ang pagtutol, kung saan ang hindi-at ang mga sariling paniniwala at ang mga indibidwalyon, at ang mga sariling indibidwalyon.

Ang serye ay nag-eeksperimento rin kung paano naaapektuhan ng kapangyarihan ang hatol.Ang mga plano ni Light ay nagiging higit na komplimentado at mapanganib habang ang kanyang pagtitiwala ay lumalaki.Siya ay nagsisimulang maniwala na kanyang makokontrol ang lahat ng mga variables, na kanyang mahuhulaan ang bawat galaw ng kanyang mga kalaban ay gagawa. Ang epistemikong espiritwal na pag-iiba-iba na may kaugnayan sa kapangyarihan.Ang parehong kontrol ay nagdurulot sa kanya upang mas hindi rin ang kanyang sariling desisyon-paggawa. Ang kanyang kalaunang pagbagsak ay hindi sanhi ng kawalan ng katalinuhan kundi ng isang labis na katiyakan.Ang parehong pagtitiwala na pumapayag sa kanya na maging Lverseubirilys numerhensiya ay hindi rin.

Ang Karimlan ng Kira at ang Aninomenon ng Lipunan

Ang isa sa mga elementong lubhang nakababahala sa mga ito ay ang personal na sikolohiya ng mga tao, ang reaksiyon ng mga tao sa kaniyang mga pagpatay.Si Kira ay nagsasagawa ng isang pangglobong mga bagay na madalas na nagiging magulo at di - makatarungan.

Kapag ang mga kalaunang episode ay nagpapakita ng mga kaguluhan at mga pagpatay ng copycat, Death Note[1] underlines ang nakakahawang kalikasan ng moral abdication. Kira ay nagiging isang kultural na phenomenon na nagbibigay-diin sa poot at pagiging mapagbantay, na naghahayag kung paanong ang isang lihis na pananaw ay madaling makapagrereresulta sa isang buong tersiyal na pag-iisip ng sibilisasyon. Ang pagpayag ng publiko na yakapin ang Kira ay nagmumungkahi na ang pagnanais para sa paghihiganti ay hindi isang pabagu-bago kundi isang laganap na hilig ng tao na nangangailangan lamang ng pahintulot na lumitaw. Ang mga hindi maginhawang tanong ng lipunan tungkol sa etika.[kailangan ng katarungan at ang mga patakaran ng publiko ay nangangailangan ng mga pagkilos ng mga karapatan ng mga karapatan ng mga karapatan ng mga tao na magsagawa ng mga tao.

Sinusuri rin ang papel ng media sa kaganapang Kira.Ang balita ay sumasaklaw sa mga pagpatay ni Kira na may halong takot at pagkahalina, at ang debate ng publiko kung si Kira ay isang bayani o kontrabida ang nangingibabaw sa telebisyon at ang internet.Ang serye ay umaasal sa modernong kapaligirang pang-impormasyon, kung saan ang mga algorithm ay nagpapatindi sa pagiging makulit at kung saan ang mga posisyong moral ay nagmatigas tungo sa katapatang pangtribo.Ang mga tagasuportang Kira ay hindi inilalarawan bilang masama; ang mga ito ay inilalarawan bilang mga ordinaryong tao na nawalan ng pananampalataya sa mga umiiral na institusyon at handang sumubok ng isang bagay na gumagawa sa kwentong ito na ang mga entihitib na maging mga lipunang pampolitibo.Ang mga lipunan ay nagpapahiwatig ng mas malakas na pag-maya na ang mga kondisyon ay lumilitaw na mas malapit sa mga lipunan ay ang mga lipunang pangkalahat na ang mga kondisyon ay lumilitaw sa mga lipunang pangkalarawan, na mas malapit sa mga lipunang pangkalahat sa mga lipunang nasa mga lipunang nasa mas malapit sa mga kasultang pang-kalarawan.

Pag - ibig, Pagkamatapat, at Pagkawala ng Sarili

Bukod sa gitnang labanan, ang suportang ito ay nagbibigay - liwanag sa iba pang mga aspekto ng moral na pakikilahok. Madalas na ipinagwawalang - bahala ni Misa Amane ang isang nakakuyom na panghagod, pero ipinakikita ng kaniyang pagkatao kung paano nagiging anestisya ang personal na debosyon.

Ang karakter ni Misa ay nagbabangon ng mga tanong tungkol sa ahensiya at pananagutan.Siya ay isang biktima ng manipulasyon, ngunit siya rin ay handang lumahok sa pagpatay.Ang serye ay hindi nagpapawalang-sala sa kanyang responsibilidad, ngunit ito ay gumagawa ng kontekstong pag-iisip sa loob ng isang sikolohikal na balangkas ng pagmamahal at dependensiya.Ang kawalan ng pag-ibig ni Misa ay maaaring maging isang pagbagsak ng kanyang pag-ibig, kapag sinamahan ng hindi balanseng kapangyarihan, at ang kanyang pagiging handang isakripisyo ang kanyang sariling etika para sa isang relasyon ay lahat ng mga makikilalang mga simbuyo ng tao.Ang palabas ay gumagamit sa kanya upang ipakita kung paanong ang pag-ibig, kapag sinamahan ng hindi balanse ng kapangyarihan, ay maaaring maging isang sasakyan para sa moral na pagbagsak.

Ang modelo ni Ryuk, ang shinigami, ay nagbibigay ng naiibang modelo ng pagtutulungan ng tao, siya'y walang moral na tulos sa daigdig ng tao; siya'y isa lamang tagapagmasid, isang literal na diyos ng kamatayan na nag - aalis ng kaniyang kuwaderno mula sa pagkabagot.

Si Ryuk ay nagsisilbi ring isang paalala ng pagiging mapanuring sobrenatural ng tao.Siya ay hindi isang manunukso o diyablo; siya ay lamang nababagot at naghahanap ng libangan. Ang katangiang ito ay nagpapahiwatig na ang mga puwersa na nagpapangyaring ang pagkawasak ng tao ay hindi naman kinakailangang manlilikha kundi walang malasakit.Ang Death Note ay isang kasangkapan, hindi isang ahenteng moral.Ang kapangyarihan nito ay moral na neutral, at ang horror ng kuwento ay lubos na nagmumula sa kung paano ito pinipili ng mga tao.Ang libangan ni Ryuk sa kaguluhan na kanyang pinakawalan ay marahil ang pinaka-abalang elemento ng lahat, gaya ng ipinahihiwatig nito mula sa isang kosmikong anyo ng isang pananaw ng tao, na nagpapahiwatig lamang ng isang anyong kosmiko.

Ang isa pang shinigami, Rem, ay nagbibigay ng ibang modelo ng moral na tipanan.Ang Rem ay nagmamalasakit sa Misa at handang mamatay upang protektahan siya. Ang relasyong ito ay nagbibigay kay Rem ng moral na dimensiyon na wala si Ryuk. Gayunpaman ang pag-ibig ni Rem ay humahantong sa karahasan gayundin, habang pinapatay niya upang protektahan ang lihim ni Misa.Ang serye ay nagmumungkahi na kahit ang mga dakilang damdamin tulad ng pag-ibig at katapatan ay maaaring magdulot ng kapaha-hiyang resulta kapag ang mga ito ay hindi ginagabayan ng isang mas malawak na balangkas ng etika.Ang sakripisyo ni Rem ay nagliligtas din kay Misa ngunit ang mga pag-a ay nagpapangyari sa pag-agalang-galangan ng hatol na ito.

Ang Papel ng Katalinuhan sa Moral na Pasiya-paggawa

Isa sa mga pinaka-talakay na bahagi ng Death Note[ ay ang pambihirang katalinuhan ng mga pangunahing tauhan nito.Ang Light at L ay parehong mga henyo, at ang kanilang cat-and-mouse game ay itinayo sa mga patong ng estratehiya, prediksiyon, at kontra-strategiya. ngunit ang serye ay nagtatanong din kung ang katalinuhan ay isang maaasahang gabay sa pag-uugaling moral.Ang liwanag ay isang pinakamatatalik na katangian sa serye, gayunman ang kanyang katalinuhan ay hindi humahadlang sa kanya sa mga pagkakamaling moral.

Iminumungkahi ng serye na ang katalinuhang walang etika ay hindi lamang walang silbi kundi mapanganib din naman, kundi ginagamit ng liwanag ang kaniyang talino upang gumawa ng detalyadong mga dahilan para sa pagpatay, upang kontrolin ang mga taong nakapalibot sa kaniya, at upang maiwasan ang pananagutan.Ang kaniyang pangangatuwiran ay nagiging isang bilangguan na humahadlang sa kaniya na makita ang maliwanag: na siya ang naging pinakabihasang bagay na kaniyang itinalagang lipulin.

Ang katalinuhan ni L, sa kabilang dako, ay nabantuan ng isang pagkadama ng tungkulin at ng kabatiran sa kanyang sariling mga limitasyon.Alam niyang siya ay nakipagkompromiso, alam ang kanyang mga pamamaraan ay kahina-hinala, ngunit siya ay nagpatuloy dahil naniniwala siya sa alternatibo ay mas masahol pa. L's pagiging handang magduda sa sarili, kung paanong siya ay tumutuon sa Liwanag na may walang humpay na pagtuon, ay ang naghihiwalay sa kanya mula sa kanyang kalaban. Ang serye ay hindi nag-aalok ng simpleng aral tungkol sa pagpapakumbaba, ngunit ito ay nagmumungkahi na ang sarili-awaran ay isang kinakailangang sangkap ng etikal na pagpapasiya, at katalinuhan na walang sariling-kapara sa isang preswalidad.

Ang Namamalaging Tanong Kung Sino Tayo

Death Note ay hindi nagbibigay ng maginhawang resolusyon.Ang liwanag ay namamatay hindi bilang isang tinubos na tao ngunit bilang isang desperado, sirang pigura na nangungunyapit sa isang pantasya. L dies kailanman alam kung ang kanyang mga pamamaraan ay sulit. Ang serye ay nagtatapos sa diwa na ang mga pangunahing tanong na ibinabangon nito ay hindi masasagot, tanging buhay lamang. Ang bukas-pantay na ito ay ang pinakamalaking lakas ng kuwento, na na pumipili sa mga mambabasa na maupo sa hindi pa nage pagkatapos ng eksena.Ito ay nakaaaliw na ang mga taong biny ay alin sa kabutihan, o sa halip ay nagpapahiwatig ng isang walang pagbabagong pag-pasya.

Sa paglalarawan sa isipan ng tao bilang isang larangan kung saan ang mga marangal na mithiin at mga dakilang hangarin ay sabay-sabay, Death Note[[1] ay nag-aalok ng introspektasyon. hinihimok tayo nito na suriin ang ating sariling mga nakatagong mga katwiran, ang ating tahimik na pagkabighani sa kapangyarihan, at ang madaling pag-aalsa na maaaring mauwi sa sarili-matuwid na kalupitan.Ang note mismo ay isang intentasyon lamang; ang tunay na kadiliman ay sa loob ng lahat, naghihintay sa tamang pag-unawa na ang pagiging dual ay hindi ang pagkondena sa mga karakter na nagresultatangi sa pagkondena sa sarili ng ating sariling kalikasan, ang pagiging makrehitimogwal.

Ang serye ay nananatiling may kaugnayan sa mga tanong na ibinabangon nito ay hindi kumukupas. Ang Death Note[T][kailangan ng sanggunian] Ang pagiging makatarungan at maawain ay hindi nagbibigay ng sagot sa mga bagay na mas mabuti at panganib na magkaroon ng ganitong pananaw sa iba, kundi isang bagay na mas mahalaga: ito ang pumipilit sa atin na magtanong nang may higit na katapatan at kilalanin na ang linya sa pagitan ng mabuti at masama ay hindi naghihiwalay sa bawat tao kundi sa pamamagitan ng bawat larawan ng ating puso.

Ang pamana ng Death Note ay hindi lamang ang impluwensiya nito sa anime at manga kundi ang kontribusyon nito sa kung paano natin pinag-uusapan ang moralidad sa popular na kultura.Ibinasyon nito ang akademikong mga akda, pilosopikal na mga debate, at di mabilang na mga talakayan sa gitna ng mga manonood na hindi magkasundo kung tama o mali ang Liwanag.Ang hindi pagkakasundo mismo ay katibayan ng tagumpay ng serye.Sa pagtangging bawasan ang mga karakter nito sa mga bayani at kontrabida, [[T:2] ⁇ [T ⁇ [T: ⁇ ] Ang mga tanong na may kinalaman sa etika ay hindi nagbibigay-kalikasan sa mga tanong na nagbibigay-isip ng mga payak na mga pag-isip ng mga pag-isip ng mga pag-isip ng mga prinsipyo at mga bagay na mas maraming mga kaganapan.