Slice زندگی Vs: کنوانسیون های Genre و عمق موضوعی در داستان های روزمره

Slice of Life vs. Supernatural: Genre Conventions و عمق موضوعی در داستان های روزمره

داستان نویسان همیشه به دنبال راه هایی برای روشن کردن وضعیت انسانی و دو ژانر هستند – شپش های زندگی و فوق طبیعی – پنجره های کاملاً متفاوت اما قدرتمند به کرات درونی ما هستند. Slice of Life ما را در داستان های آشنا و استخراج از صبحانه های آرام، سکوت های ناخوشایند و عبور از زمان فوق طبیعی، با توجه به اینکه ارواح عادی را از بین می برد، و یا به ما کمک می کند تا ترس های روزمره را از بین ببریم: این که به نظر می رسد که آنها احساسات فرهنگی کمتر شبیه به نظر می آیند و ترس های فرهنگی هستند.

تعریف کردن Slice-of-Life Genre

Slice of Life، در قلب آن، یک لنز روایت است که به جای دنبال پیچ و تاب های بیرونی، به طور معمول به طور معمول امتیاز می دهد، این داستان ها در لحظات کوچک باقی می مانند: یک مکالمه بر روی قهوه، یک شام خانوادگی، ریشه های ژانر به واقعیت ادبی در اواخر قرن نوزدهم، با نویسندگان مانند آنتون Chekov و جورج الیوت من را رد کرد و به جای آن که هر چیزی را از وجود رسانه های روزمره به آن برساند، به جای آن مرد عادی استفاده می کند. Yotsuba &! و Hyouka سریال های تلویزیونی مانند کیسه کیسه صفرا و نیمه شب دینداراصطلاح خود نشان می دهد که یک برش مستقیم از زندگی - غیر قانونی، غیر قانونی، غیر رسمی و هنوز عمیقا دوباره تکرار می شود.

بر اساس مورخان ادبی، شناخت رسمی ژانر در کنار ظهور واقعیت گرایی عکاسی و اعتقاد به این که داستان باید منعکس کننده تجربیات مشترک بدون رمانتیک سازی باشد، ظهور کرد. (منبع)این انگیزه مستند به معنای روایت های برش از زندگی اغلب طرح تجاری برای شخصیت است، اجازه می دهد تا قوس های عاطفی از طریق یک انقباض به جای یک اوج دراماتیک آشکار می شوند. مخاطبان دعوت می شوند تا با شخصیت ها بنشینند، وزن مکث یا معنی پنهان شدن در یک روال دنیوی، و در انجام این کار، به رسمیت شناختن خود.

کنوانسیون های کلیدی Slice of Life

عمق های موضوعی روزمره

در زیر سطح آرام، داستان های برش از زندگی غنی با تحقیقات موضوعی است. هویت هویت اغلب در حرکات کوچک مذاکره می شود – نوجوان که انتخاب می کند که کدام میز ناهار به آن بپیوندد، یک بزرگسال تصمیم می گیرد که شغل خود را تغییر دهد. اتصال اتصال به عنوان خون زندگی ژانر ظهور می کند: بافت دوستی، تعهد خانوادگی و جامعه به طور دقیق مورد مطالعه قرار می گیرد.یک تماس تلفنی به یک والد، به عنوان مثال، می تواند مدیتیشن در مورد قدردانی و پشیمانی تبدیل شود.

پیگیری رشد شخصی نه از طریق تلاش های قهرمانانه بلکه از طریق خودآگاهی تدریجی و شاید بیشتر روایت های زندگی کوتاه و تأکید بر تأکید بر داستان های زندگی ● جداییآنها به ما یادآوری می کنند که دیدن شکوفه، اولین روز مدرسه کودک یا یک مکالمه نهایی با یک دوست عزیز، همه با ارزش است زیرا آنها نمی توانند با توجه به ناوگان، ژانر به مخاطبان یاد می دهد تا ارزش امروز را داشته باشند.

مقاله های انتقادی مدرن خاطرنشان می کنند که تمرکز موضوعی بر روی عادی نیز می تواند به عنوان یک شکل آرام از مقاومت در برابر فرهنگ وسواسی با بهره وری و نمایش عمل کند. (در پوششی از کیسه کیسه صفرا))))شپش های زندگی اصرار دارند که زندگی بدون ماجراجویی بزرگ هنوز هم مهم است – پیامی که به ویژه در زمان های پرآشوب ثابت شده است.

چشم انداز سوپر طبیعی

اگر برش زندگی بر روی داستان واقعی و طبیعی زوم می کند تا غیرممکن باشد، در اینجا ارواح پیاده روی، خون آشام ها و سحر و جادو باستانی، مانوس را مختل می کند. این ژانر ریشه های باستانی در فولکل، اسطوره و تمثیل مذهبی دارد، اما به عنوان یک طبقه روایت متمایز آن را از طریق ادبیات گوتیک تقویت می کند، داستان عجیب و غریب قرن بیستم و غریب و ظهور فانتزی معاصر به عنوان آثار مختلف رسانه های معاصر به عنوان آثار مختلف است. فرانکشتاین, دانلود سریال Stranger Thingsو دانلود موسیقی متن فیلم Souled Away همه متعلق به این سنت گسترده (تنگری فوق طبیعی)...

آنچه چنین داستان های بی تفاوت را متحد می کند تمایل به درمان غیر طبیعی به عنوان یک مرکز، اغلب لفظی، حضور است، بر خلاف واقعیت جادویی، که در آن فوق العاده بدون نظر پذیرفته شده است، داستان های فراطبیعی اغلب یک خط تیز بین جهان عادی و نفوذ غیر طبیعی، ایجاد تنش که شخصیت ها و مخاطبان - برای سوال آنچه که آنها باور دارند.

کنوانسیون های هسته ای سوپر طبیعی

آنچه که سوپر طبیعی درباره ما

داستان های فوق طبیعی به عنوان نوعی تئاتر روانی عمل می کنند. ترس و ناشناخته شخصیت ها و خوانندگان – می توانند با آنها از فاصله ای امن مقابله کنند.یک آخرالزمان زامبی به عنوان مثال به ما اجازه می دهد تا یک شبیه سازی را در مورد درهم تنیده شدن و فروپاشی اجتماعی بدون تهدید مستقیم پردازش کنیم. اخلاق در سناریوهای شدید آزمایش می شود: اگر یک شیطان به شما میل قلبی را ارائه دهد چه کار می کنید؟ این معضلات به نویسندگان اجازه می دهد تا بدون محدودیت های واقعی، چارچوب های اخلاقی را بررسی کنند.

این ژانر همچنین در کاوش پیشرفت می کند سوالات وجودیزندگی پس از مرگ، طبیعت روح و جایگاه بشر در جهان احتمالاً بی تفاوت، در نهایت، سر و صدا می زند. قدرت دینامیک اغلب سطح: چه کسی می تواند جادو را به کار بگیرد، چه کسی هیولا را برچسب زده و چگونه این تمایزها بازتاب سلسله مراتب واقعی جهان را دارند، با قرار دادن ساختارهای نامرئی که زندگی ما را شکل می دهند، داستان های فراطبیعی به یک ابزار قوی برای تفسیر اجتماعی تبدیل می شود.

ساختارهای روایت: ریتم های Routine در مقابل تلاش برای معنی

معماری یک داستان در هر ژانر نشان دهنده اهداف بنیادی آن است. Slice of Life تمایل به یک ساختار اپیپسی، تقریباً دیاریستی دارد. A فصل ممکن است یک روز را پوشش دهد؛ یک فصل کامل می تواند شفا آهسته یک دوستی شکسته را ردیابی کند، به عنوان عدم یک شرور روشن یا ساعت تیکینگ توجه به ریتم های داخلی - ebb و جریان خلق و خوی، لحظات تجمع کوچک که به سادگی با استفاده از تصاویر صوتی مانند Ozu اتفاق می افتد، به سادگی تغییر می افتد.

روایت های فوق طبیعی، به طور برعکس، طرفدار یک ساختار ماموریت یا یک طرح رمز و راز است.یک قهرمان به یک وضعیت غیر طبیعی، کشف دانش پنهان، و باید قبل از یک مهلت عمل - آن را به داستان جادوگر یا پایان روزهایی که سهام اغلب بی اندازه است: سرنوشت روح، بقای یک جامعه منحصر به فرد، این حرکت جلو می تواند ساختارهای اسطوره ای (با این حرکت شخصیت هنوز هم برای افزایش وزن گربه یا حتی یک روح است که هنوز هم نمی یابد.

ویژگی های Arcs: از طریق بودن در مقابل تبدیل شدن به از طریق Confrontation

در روایت مختصر زندگی، شخصیت ها نه با شکست اژدها بلکه با درک تدریجی خود رشد می کنند، یک دانش آموز خجالتی ممکن است یاد بگیرد که از طریق یک سری پیروزی های کوچک صحبت کند – پاسخ دادن به یک سوال در کلاس، پیوستن به یک باشگاه، به اشتراک گذاری ناهار با یک همکلاسی، این قوس تجمعی احساس می کند زیرا آن را منعکس کننده توسعه واقعی انسان است: ما به ندرت تغییر می دهیم، اما انتخاب های انباشت کوچک ما تغییر می کند.

سوپرطبیعی داستان یک شخصیت های ساختاریافته فشرده تر را در بحران ها ایجاد می کند.یک رویارویی نهایی با یک شیطان آنها را مجبور می کند تا با گناه خود آشتی دهند، یا سفری از طریق یک روح فاسد، توهماتی را در مورد اخلاق خود دور می کند، تغییر ممکن است ناگهانی باشد، اما ریشه در فشار شدید شرایط فوق العاده دارد؛ یک جایزه به طور تدریجی ظهور می کند، پیشرفت تحول آمیز دیگر.

بازتاب فرهنگی و تفسیر اجتماعی

شپش های زندگی اغلب به عنوان یک سند اجتماعی عمل می کنند، و تفاوت های یک زمان و مکان خاص را حفظ می کنند. iyashikei به عنوان مثال، در طول رکود اقتصادی محبوبیت زیادی پیدا کرد، و از طریق تصاویر زندگی روستایی آرام و پیوندهای اجتماعی ملایم، راحتی را ارائه می دهد، به طور مشابه، درام های برش غربی اغلب با مسائل مانند کلاس، نژاد و جنسیت با جاسازی آنها در زمینه های عادی مواجه می شوند - یک استدلال خانوادگی بر روی میز شام می تواند پیشداوری عمیق بدون افزایش صدای آن را افشا کند.

داستان های فوق طبیعی، در عین حال، پنهان کردن انتقاد اجتماعی در روایت های زامبی مدتهاست که به عنوان نظر سنجی در مورد مصرف گرایی یا ترس های مهاجرت خوانده شده است. داستان های جادوگر می توانند به بررسی قانون گذاری استقلال زنان بپردازند، با اغراق واقعیت در برابر فوق العاده، این داستان ها مقابله مستقیم جانبی، اجازه می دهد ایده های بحث برانگیز برای رسیدن به مخاطبان که ممکن است در غیر این صورت مقاومت در برابر هر دو ژانر، و سپس به عنوان آینه های پنهان شده است - منعکس کننده واقعیت پنهان در زیر شکل های پنهان شده است.

وقتی جهان کولاید: فرم های ترکیبی

مرزهای سبک سخت به ندرت در عمل نگه می دارند و برخی از محبوب ترین آثار نشستن که در آن برش زندگی و همپوشانی فوق العاده استودیو گنلی را در نظر بگیرید. همسایه من توتورودر آن دو خواهر جوان با یک روح جنگل مواجه می شوند در حالی که مادر آنها بیمار است، فیلم به شدت یک پرتره زندگی از دوران کودکی روستایی است - دختران کشف می کنند، منتظر اتوبوسی در باران هستند و با همسایگان تعامل دارند - با این حال حضور توتورو زمزمه ای از سحر و جادو را اضافه می کند که امید و اضطراب آنها را بیرون می آورد، طبیعی نیست؛ به سادگی در کنار آن قرار می گیرد.

یکی دیگر از ترکیبات برجسته ماتو شینکای است نام شما, که بدن را به تصویر می کشد و زمان به داستان در مورد طولانی شدن نوجوانان ، هویت منطقه ای و شکاف اتصالات از دست رفته است , عناصر فوق العاده خطر عاطفی را افزایش می دهند اما هرگز هسته شخصی عمیقی را تحت تاثیر قرار نمی دهند ، اثبات می کند که دستگاه های سوررئال می توانند تقویت کنند ، نه کاهش ، برش از موضوعات زندگی.

در ادبیات، نویسندگانی مانند Kazuo Ishiguro (در ادبیات، نویسندگانی مانند Kazuo Ishiguro) هرگز اجازه ندهید من بروم و ارین مورگنسترن (Es Morgenstern) دریای بی ستاره ساخت جهان که در آن هر لحظه عادی از آن استفاده می کند، دعوت خوانندگان برای بررسی مجدد آشنا از طریق یک لنز فرضی، این هیبرید ها به ما یادآوری می کنند که مرز بین "واقعی" و "بیگانه" خود یک انتخاب داستان سرایی است، نه یک قانون طبیعت.

مقدمه Atmosphere و تنظیم

Atmosphere یک ویژگی تعریف کننده است که دو ژانر را جدا و متحد می کند. Sliceof-life روایت اغلب یک خلق خاص را پرورش می دهد: نوستالژی ملایم یک حیاط آفتاب، ملودی یک شب بارانی در یک کتابفروشی، شلوغی آشپزخانه خانوادگی نه تنها پس زمینه بلکه شرکت کنندگان فعال است - کف چوب قدیمی می تواند به عنوان یک گفتگو با صدای بلند صحبت کند.

افسانه های فوق طبیعی نیز به شدت به اتمسفر متکی است، اگرچه معمولاً به سمت eerie یا the Supreme. Fog-shroed moors، کتابخانه های کم نور و پناهجویان اصلی برای مقابله با ژانرهای غیرکاننی می دانند که محیط زیست انتظار را شکل می دهد؛ جایی که برش زندگی از راحتی برای باز کردن آسیب پذیری عاطفی استفاده می کند، داستان های فراطبیعی از ذهن برای باز کردن یا ترس استفاده می کنند.

چرا هر دو Genres Endure

در یک چشم انداز رسانه ای اشباع شده با مسدود کننده های با مفهوم بالا، تداوم زندگی برشی و داستان سرایی فوق طبیعی ممکن است متناقض به نظر برسد، اما آنها به نیازهای انسانی مکمل پاسخ می دهند. Slice of Life اعتبار نامشخص را می دهد: ما را اطمینان می دهد که مبارزات آرام ما، که هنر در راه رفتن به فروشگاه گوشه وجود دارد، آن یک آینه و در انعکاس است که در مخاطبان پیدا می کند.

طبیعت یک پنجره را به ما می دهد، ما را از خودمان بیرون می آورد، ترس از مقابله با هیولا و هیجان شاهد ناتوانی، در حالی که به ما اجازه می دهد احساسات معتبر را پردازش کنیم - مانند، بی عدالتی، امید - از فاصله امن تر، هر دو ژانر اساسا در مورد ارتباط هستند: برش زندگی به ما متصل می کند، مردم اطراف ما، و داستان داخلی ما، و مسائل طبیعت بیشتر از ما ارتباط.

مربیان می توانند بر این اشکال تکیه کنند تا همدلی و تفکر انتقادی را تقویت کنند و از دانش آموزان بخواهند انعطاف پذیری آرام یک قهرمان زندگی را با شجاعت فعال یک قهرمان فوق طبیعی بحث هایی را درباره چگونگی تعریف شجاعت، رشد و جامعه، نه ژانر برتر، مقایسه کنند؛ هر کدام ابزار متفاوتی برای کاوش آنچه که به معنای انسان بودن است، ارائه می دهند.

نتیجه گیری: یک نوار مشترک از تجربه

به نظر می رسد که سlice of Life و فراطبیعی در انتهای متضاد طیف روایت قرار دارد، اما آنها عمیقاً در هدف خود متحد هستند: برای روشن کردن قلب انسان، اولی این کار را با اصرار بر اینکه حتی یک فنجان چای می تواند حاوی اقیانوسی از احساس باشد؛ دومی با آشکار کردن اینکه اقیانوس به عنوان یک هیولا دریایی واقعی است، و زبان های فوق العاده – ما را به زیبایی شکننده از دست دادن، و هویت ضعیف بودن، و هویت از دست دادن، و هویت واقعی بودن، و زندگی تبدیل کرده ایم.

با بررسی کنوانسیون های رسمی و عمق موضوعی هر یک از افراد، داستان نویسان و مخاطبان می توانند فراتر از وفاداری ژانر حرکت کنند و درک غنی تر و ظریف تر از اینکه چگونه داستان جهان را به خود جلب می کند، خواه ما به دنبال فوق العاده ای در هر روز یا انسانیت در تاریکی باشیم، ما همیشه، در نهایت، به دنبال داستان هایی هستیم که زندگی ما را کمی درخشان تر می کند.